مقایسه‌ی سفارش گرفتن در چت

مشتری می‌پرسد چه دارید. شما عکس و قیمت می‌فرستید، او انتخاب می‌کند، شما سایز، آدرس و زمان را می‌پرسید و جمع کل را حساب می‌کنید. هر سفارش یک گفت‌وگوست و تک‌تک خط‌هایش را خودتان تایپ می‌کنید.

در یک روز شلوغ، سفارش‌ها لابه‌لای پیام‌های دیگر می‌مانند. جوابی که جا بماند، فروشی است که از دست رفته، و جزئیات هر سفارش فقط در همان چت است.

بعضی پیام‌رسان‌ها اجازه می‌دهند محصولاتتان را داخل خود برنامه بگذارید، و این به مشتری‌ها کمک می‌کند ببینند چه می‌فروشید. اما سفارش همچنان به شکل چت می‌رسد: آدرس و زمان را می‌پرسید، جمع کل را تأیید می‌کنید و پیگیری‌اش با خودتان است، و هیچ کد سفارش یا صفحه‌ای هم نیست که مشتری بتواند دوباره به آن سر بزند.

• کل سفارش در یک پیام: هر آیتم با گزینه‌ها و یادداشت‌هایش، جمع کل، روش پرداخت، تحویل یا تحویل حضوری و زمانش، نام و شماره‌ی مشتری، و آدرس با نشانگر روی نقشه.
• یک کد روی هر سفارش، آن‌قدر کوتاه که بشود پشت تلفن خواندش.
• یک صفحه‌ی پیگیری برای مشتری، که سفارش را از «دریافت شد» تا «تأیید شد»، «آماده» و «تکمیل شد» دنبال می‌کند، هم‌زمان با اینکه شما با یک لمس وضعیتش را به‌روز می‌کنید.
• مناطق تحویل و ساعات کاری روی صفحه، تا مشتری پیش از سفارش بداند به محل او تحویل می‌دهید یا نه و چه ساعتی باز می‌کنید.
• یک هشدار روی گوشی‌تان برای هر سفارش، و اگر بخواهید یک ایمیل هم، تا هیچ سفارشی ندیده نماند.
• بیست زبان: هر مشتری صفحه‌ی شما را به زبان خودش می‌خواند.

اگر هفته‌ای چند سفارش از کسانی می‌گیرید که از قبل شما را می‌شناسند، شاید چت همه‌ی چیزی باشد که لازم دارید. وقت تغییر زمانی است که هر روز همان سؤال‌ها تکرار می‌شوند، سفارش‌ها لابه‌لای پیام‌ها گم می‌شوند، یا می‌خواهید هر سفارش بی‌آنکه خودتان تایپش کنید ثبت شود.